Effect kunstmest op organische stof en bodemleven

Effecten kunstmest op organische stof en bodemleven (NMI)

Organische stof en bodemleven staan volop in de belangstelling in verband met het effect op bodemkwaliteit en de relatie met klimaatverandering. De vraag is welke rol kunstmest daarbij speelt.
 
Organische stof vervult een belangrijke rol voor de bodemkwaliteit, vanwege effecten op bodemvruchtbaarheid (leveren en vasthouden van nutriƫnten), bodemstructuur, het vochthoudend vermogen en een actief en divers bodemleven. De laatste tijd is er sprake van een toenemende aandacht voor de rol die de bodem kan spelen bij het tegengaan van klimaatverandering, door het vastleggen van koolstof (C) in de vorm van organische stof. In opdracht van Meststoffen Nederland heeft NMI een notitie opgesteld over de effecten van kunstmest op organische stof en bodemleven.
 
Samengevat  zijn er op basis van de wetenschappelijke literatuur er veel aanwijzingen dat het gebruik van stikstofkunstmest leidt tot een verhoging van organische stofgehalten in landbouwgronden en kan leiden tot een grotere diversiteit en activiteit van het bodemleven. De belangrijkste verklaring hiervoor is de hogere biomassaproductie door het gebruik kunstmest. Daardoor is er sprake van een hogere aanvoer van organisch materiaal in de vorm van gewasresten naar de bodem. Dit organisch materiaal kan worden omgezet in bodem organische stof en dient als voedsel voor bodemleven.

 NMI-Agro-notitie-Effect-kunstmest-op-organische-stof-en-bodemleven.pdf


Fertiliser use and soil carbon sequestration: trade-offs and opportunities - Working Paper No. 264
CGIAR Research Program on Climate Change, Agriculture and Food Security (CCAFS)
Authors: Renske Hijbeek, Marloes van Loon, Martin van Ittersum

This work was implemented as part of the Crop Nutrient Gaps project of the CGIAR Research Program on Climate Change, Agriculture and Food Security (CCAFS), which is carried out with support from CGIAR Fund Donors and through bilateral funding agreements. For details please visit ccafs.cgiar.org/donors.
 
Abstract:
Current initiatives to store carbon in soils as a measure to mitigate climate change are gaining momentum. Agriculture plays an important role in soil carbon initiatives, as almost 40% of the world’s soils are currently used as cropland and grassland. Thus, a major research and policy question is how different agricultural management practices affect soil carbon sequestration. This working paper focuses on the impact of mineral fertiliser use on soil carbon sequestration, including synergies with the use of organic inputs (for example crop residues, animal manure) and trade-offs with greenhouse gas (GHG) emissions. Findings from scientific literature show that fertiliser use contributes to soil carbon sequestration in agriculture by increasing biomass production and by improving carbon:nitrogen (C:N) ratios  of residues returned to the field. The use of mineral fertiliser can also support the maintenance of carbon stocks in non-agricultural land if improved fertility on agricultural land reduces demand for land conversion. Combining organic inputs with mineral fertiliser seems most promising to sequester carbon in agricultural soils. Increasing nutrient inputs (either organic or mineral fertilisers) may however lead to trade-offs with GHG emissions such as N2O. Improving the agronomic nitrogen use efficiency of nutrient inputs (i.e., additional grain yield per kg N applied) can alleviate this trade-off. While soil carbon sequestration can benefit soil fertility under some conditions and compensate for some GHG emissions related to
agriculture (first assessments indicate up to 25% of the emissions related to crop production, depending on region and cropping system), it seems unlikely it can compensate for GHG emissions from other economic sectors. If soil carbon sequestration is a policy objective, priorities should be areas with higher storage potential (wetter and colder climates) and/or regions where synergies with soil fertility and food security are likely to occur (for example farming systems in tropical regions, on sandy soils and/or when cultivating more specialized crops). However, regions with the highest storage potential most likely do not overlap with regions where the largest benefits for soil fertility and food security occur.
 
2019_CCFAS_Fertilizer_Use_Soil_Carbon_Sequestration.pdf